Een “gezellige” bevalling. | Geboortefotografie Hoogeveen | Bethesda ziekenhuis

Bevallingsverhaal Lianne en Bas.

Vorig voorjaar was het weer zover. Ik mocht mijn vriendinnetje Evi weer fotograferen en dat is altijd feest! Evi, de dochter van Bas en Lianne, fotografeer ik al vanaf haar eerste verjaardag. Evi is inmiddels alweer 3.5 en ik heb haar al 5 keer voor mijn lens gehad, zo leuk! Dit zou ook de laatste shoot zijn met Evi alleen, want Bas en Lianne verwachten in januari hun tweede kindje!

Tijdens de shoot waren we weer zoals gewoonlijk, lekker aan het kletsen over van alles en nog wat en zo kwamen we op geboortefotografie. Lianne had er al wel wat van gehoord, maar er nog niet serieus over nagedacht. Ik vertelde haar dat ik net in gesprek ben met een stel voor geboortefotografie en dat ik dat waarschijnlijk mag doen. Lianne leek het ook heel erg mooi, maar ze wist niet hoe Bas er over zou denken. Ook wist ik niet of ik na de bevalling van Sander en Andressa, nog steeds zo enthousiast over  geboortefotografie zou zijn. We spraken af dat Lianne het er met Bas over zou hebben en als hij akkoord zou gaan, dat ik de bevalling van Sander en Andressa af zou wachten.

Zo gezegd, zo gedaan. Bas leek het ontzettend mooi, om de geboorte van hun kind, vast te laten leggen en Lianne wilde het ook heel erg graag! De bevalling van Sander en Andressa was geweest en ik vond het zo mooi, dat ik nog veeeeeel vaker geboortes wilde vastleggen, dus de afspraak tussen Bas, Lianne en mij stond!

Lianne heeft tijdens haar zwangerschap last van haar suiker en moet zich aan een heel streng dieet houden. Zo knap van haar, want ze is ontzettend veel afgevallen. Ondanks haar dieet, moet ze toch ingeleid worden. De planning is om op 30 december te kijken of haar baarmoedermond rijp is. Mocht dat niet zo zijn, dan wordt er 1 januari, ‘s avonds een ballon geplaatst. Die blijft een nacht zitten en dan gaan ze de volgende ochtend, 2 januari, de vliezen proberen te breken. Mocht de baarmoeder wel rijp zijn, dan mag ze zich op 2 januari om 07.00u melden. We gaan dus uit van 2 januari. Spannend!

Op 30 december krijg ik een berichtje van Lianne dat ze 2 cm ontsluiting heeft. Ze is gestript, dus de kans bestaat dat het vandaag doorzet. Als het niet doorzet, gaan ze 2 januari verder.
Op 31 januari is alles nog rustig, dus we gaan uit van 2 januari.

Op 2 januari krijg ik een berichtje van Lianne; ‘Vandaag geen inleiding.’
‘Huh? Wat?’ Het ziekenhuis heeft allemaal spoedgevallen en ze kan vandaag niet ingeleid worden. Jeetje, wat een tegenvaller is dit. Lianne baalt er ontzettend van, omdat ze 24 uur voor de inleiding moest stoppen met haar medicijnen voor haar suiker. Ze heeft haar hele zwangerschap zo’n streng dieet gevolgd, zodat haar suiker niet hoog zou worden en op de allerlaatste dag, gaat haar suiker door deze omstandigheden, toch nog op de hobbel. Een enorme teleurstelling. Ze hoopt dat er nog een plek vrij komt die dag, om haar alsnog in te leiden, maar het lijkt er niet op. De inleiding wordt verschoven naar morgen. Ze moet vandaag haar medicijnen weer opnieuw oppakken en vanavond weer stoppen.

Op 3 januari om 07:37 krijg ik een foto van Lianne. Ze staat er lachend op met alle toeters en bellen om haar buik heen. Ze ziet er relaxt uit! Yes, ze zijn in het ziekenhuis. Haar vliezen zijn inmiddels gebroken, ze heeft een beetje harde buiken, maar nog geen echte actie. Ze houdt me op de hoogte.

Om 11:03 krijg ik een berichtje; “Heb vanaf 9 uur weeën en sinds een uur echt om de 3 minuten. Ik zit op een ruime 3 cm, ik krijg zo een ruggenprik.”
De vorige keer is Lianne ook met een inleiding van 3 cm naar 9 cm gegaan. We spreken af dat ik kom als de ruggenprik er in zit. Om 12:36 krijg ik een selfie van Bas en Lianne met leuke “ziekenhuismutsjes” op en de melding; “hij zit er in hoor.” Haha, wat een stel! Ik pak mijn spullen en ga naar het ziekenhuis.

Ik kom om 13:00u aan en Lianne zit inmiddels op 4 cm. De sfeer is ontspannen en erg gezellig, we kletsen heel wat af! Het is dat we aan de monitoren zien dat ze weeën heeft en dat we in het ziekenhuis zijn, maar de sfeer is alles behalve een bevallingssfeer. Bas en Lianne zijn groot fan van Michael van Gerwen en doordat gisteren de bevalling niet doorging, hebben ze wel naar de grote WK Darts finale kunnen kijken, waar Michael van Gerwen won.  Bas en Lianne verwachten een meisje, maar als het toch een jongetje is, zou hij maar Michael moeten heten, grapt Lianne. 😉
Bas en Lianne doen nog even rustig aan, voordat het “echte” werk gaat beginnen. Goed plan!

We hebben nog lol samen en ineens begint Lianne de weeën steeds meer te voelen. Nu wordt het ook echt pijnlijk. Dit gevoel kent ze niet, want toen ze beviel van Evi heeft ze amper wat meegekregen van de weeën, omdat ze toen ook een ruggenprik had. Ze vraagt zich af of de ruggenprik nog wel goed zit en of er nog wel wat in zit.  De verloskundige komt langs en heeft de ruggenprik verhoogd. Om 15:20u wordt er weer gecontroleerd op hoeveel centimeter ze zit. Dit keer op 8 cm! Dat is goed nieuws. De verloskundige geeft ook aan dat een ruggenprik niet altijd door werkt. Als de pijn te hoog wordt, gaat de pijn er doorheen. Dit is waarschijnlijk ook het geval bij Lianne. Lianne raakt er een beetje van in paniek en gaat op haar zij liggen om de weeën beter op te kunnen vangen. “Ik snap er niks van” zegt Lianne, “we hadden gewoon lol samen en ineens die pijn.” Dat ging inderdaad heel snel!

Om 16:00u heeft ze zo’n erge pijn dat ze Bas aan kijkt en zegt: ‘Ik heb echt het gevoel dat ik Michael van Gerwen er uit moet persen’ Hoor ik dat nou goed? ‘Hahaha.’ We moeten allemaal lachen. ‘Jeetje Lianne, je bent aan het bevallen en dan nog denk je aan hem?’ Wat een heerlijk mens ben je toch!

De weeën worden steeds sterker, maar tegelijkertijd is het prachtig om te zien hoeveel steun Lianne aan Bas heeft. Lianne kijkt Bas aan en zegt “Ik hou zoveel van jou!” Bas glimlacht en zegt “Ik ook van jou!”  Ze doen dit echt met z’n tweeën, prachtig!

Om 16:04u zegt Lianne dat ze voelt dat het kindje eruit komt. Op dat moment is de verloskundige net naar een kamer er naast en Bas piept haar op. De verloskundige komt en vraagt aan Lianne of ze op haar rug wil liggen. Lianne wil dit liever niet, maar doet toch wat haar gevraagd wordt. Ja hoor! Het kindje ligt er helemaal voor en Lianne mag beginnen met persen. Heel lang duurt het niet, want om 16:08u na 2 keer persen is ze er al! Wauw! Wat een magisch mooi moment! De ontlading is er gelijk bij Lianne en ook bij Bas. “Ik had nooit gedacht dat ik dit op eigen kracht zou kunnen,” zegt Lianne. Wat is Bas trots op zijn vrouw en wat is Lianne trots op zichzelf!
De verloskundige gaat kijken of het een meisje of toch een jongetje is. En ja hoor, het is een meisje! Geen Michael dus, maar ‘Lexi!’ Wat een mooie naam en wat past het goed bij Evi. Evi en Lexi, dat klinkt mooi!

Bas en Lianne zijn helemaal in de wolken met kleine Lexi. Lianne wil haar borstvoeding geven en probeert haar aan de borst te leggen. Lexi weet al snel waar ze wezen moet en is lekker aan het sabbelen.
Wanneer alle controles zijn gedaan, is het tijd om Evi en de familie te bellen. Evi is helemaal blij dat ze eindelijk grote zus is geworden. Evi is nog even aan het eten, maar daarna komt ze naar het ziekenhuis. In tussentijd gaat Lianne lekker douchen en worden ze naar zaal gebracht. Door de suiker moet ze nog even een dag in het ziekenhuis blijven uit voorzorg.

Wanneer ze net op zaal ligt, komt Evi met tante Ramona al aan. Er komt een nieuwsgierig hoofdje tevoorschijn en Evi gaat gelijk naar Lianne en Lexi toe. ‘Ahh, wat een lief moment!’ Evi heeft een mooie tekening meegenomen voor Lexi en ze gaat gelijk in het bedje kijken waar Lexi ligt te slapen. ‘Dit is je zusje Evi.”Ja, mijn zusje!’

Wanneer de familie Lexi goed bekeken heeft, is het tijd om te gaan. Het is voor Evi bedtijd en voor Lianne is rust ook wel erg fijn. Iedereen pakt de spullen en we gaan.

Lianne en Bas, ontzettend bedankt dat ik bij dit moment aanwezig mocht zijn! Wat zijn jullie een prachtgezin, met twee prachtige dochters! Jullie zijn een super papa en mama en ik wens jullie heel veel geluk, liefde en gezondheid toe. Liefs Aileen