Een razendsnelle bevalling | Geboortefotografie Boxmeer

Op 11 september kreeg ik een telefoontje van Leonie, zij had mijn nummer gekregen van een collega fotograaf. Ze was opzoek naar iemand die de geboorte van hun tweede kindje zou willen fotograferen. Leonie is al moeder van Jayden en op dat moment 37 weken zwanger. Gelukkig had ik nog een plekje in die periode en we hebben snel een afspraak gemaakt voor een kennismakingsgesprek. Na het kennismakingsgesprek met Leonie en Stefan, kreeg ik dan ook het bericht dat ik de bevalling mocht fotograferen en mijn stand-by periode ging gelijk in.

Leonie heeft bijna haar hele zwangerschap al last van harde buiken en andere lichamelijke klachten gehad. Ze had dan ook afgesproken met de verloskundige dat ze met 39 weken zwangerschap gestript zou worden. Helaas heeft het strippen niet het gewenste effect gehad en de verloskundige gaf aan het kindje die week niet meer te verwachten. Een enorme teleurstelling voor Leonie, want ze had heel veel last van haar bekkenspieren, rug en buik en wilde haar kindje natuurlijk in haar armen houden.

Met 40 weken is Leonie voor de tweede keer gestript en heeft dan 1 cm ontsluiting, maar voor de rest nog geen activiteit. De verloskundige verwachtte op dat moment dat aan het einde van die week het kindje geboren zou worden, maar zekerheid heb je natuurlijk nooit.

Op zondag 8-10-2017 krijg ik een berichtje van Leonie dat ze die dag ervoor de knoop heeft doorgehakt. Inmiddels is ze 41 weken zwanger en heeft zoveel meer pijn aan haar bekkenspieren gekregen dat ze besloten heeft om de bevalling te laten inleiden. Een dag later hebben ze een afspraak om te horen hoe alles gaat en dan zal ze dinsdag 10-10-2017 ingeleid worden. Enorm balen voor Leonie dat ze zoveel pijn heeft en dat het niet uit zichzelf gebeurt, maar tegelijk ook een fijne gedachte dat ze nu zeker weet dat het niet lang meer duurt.

Maandag krijg ik het bericht van Leonie dat het gesprek goed ging. Ze beginnen met een ballonnetje plaatsen om de baarmoedermond rijper te maken. Wanneer het ballonnetje weg is, gaan ze de vliezen breken en hopelijk komen de weeën dan zelf. Wanneer de weeën niet op gang komen, krijgt ze weeënopwekkers.
Spannend voor Leonie en Stefan, want nu komt het echt dichtbij. Ook voor mij spannend, want voor mij zal dit de eerste bevalling zijn waarvan de mama wordt ingeleid. Dit is toch weer anders dan een spontane bevalling.

Op dinsdag 10-10-2017 om 09.00u hebben ze net het ballonnetje geplaatst. Tijdens het plaatsen was nog geen verdere ontsluiting te zien, dan ze al had. Wel denkt ze wat beenweeën te krijgen, vlak na het plaatsen.
Om 12:02 krijg ik een berichtje van Stefan, dat de vliezen gebroken zijn en ze op ongeveer 3 cm ontsluiting zit. Ze heeft wel een beetje weeën, maar nog niet regelmatig. Voor mij tijd om te vertrekken. Voor mij is het 01:30u rijden, dus ik wil niet het risico lopen om te laat te komen.

Toen ik net van de snelweg af ging, kreeg ik een berichtje van Stefan. “Waar zit je ongeveer? Het gaat nu wel snel” ‘Pfoef! Gelukkig ben ik er bijna!’ Door alle haast had ik de verkeerde parkeerplek te pakken, dus nog eventjes snel er vanaf en de andere weer op. Ik kom om 13:38 aan in het Maasziekenhuis Pantein. Stefan komt mij tegemoet lopen in de gang en vertelt dat hij blij is om me te zien, want het gaat nu heel erg snel.
Wanneer ik de kamer binnen kom, merk ik gelijk dat het goed is dat ik er ben en dat het inderdaad niet lang meer duurt. De verloskundige was enorm blij om me te zien en dat ik het gered had. Wat een leuk ontvangst.
Ondertussen, terwijl ik mijn camera uit de tas pak en om mijn nek “gooi”, word ik een beetje bijgepraat. Leonie heeft vanaf het moment dat haar vliezen zijn gebroken een enorme weeën storm. Ze is binnen 1.5 uur van 3 cm naar volledige ontsluiting gegaan en mag dan ook gelijk beginnen met persen. Jeetje wat heftig voor haar zeg.
Ik merk ook aan Leonie dat ze het heel erg heftig vindt en niet kan wachten om het allemaal te laten gaan.
Leonie vindt het heel erg fijn om de hand van Stefan en de verloskundige vast te houden om daar lekker in te knijpen. Ook haar benen wil ze ergens tegenaan leunen. Doordat de verloskundige ondertussen even spulletjes klaar moet zetten, neem ik heel even de taak van de hand vasthouden over. De weeën komen heel snel achter elkaar en ze heeft geen tijd om tussendoor op adem te komen, maar wat doet ze het goed.
Gelukkig komt ondertussen nog een verloskundige binnen en wordt de taak van Leonie haar hand vasthouden overgenomen en kan ik echt beginnen met fotograferen.

Leonie perst nu volop en wat doet ze dit fantastisch. Het hoofdje van de baby komt dan ook snel tevoorschijn. Niet veel later wordt om 14:02 een prachtig nieuw mensje geboren… Een jongetje! Wauw!

Alle emoties van liefde, trots, blijdschap komen bij elkaar. Wat een ontlading en wat een prachtig roze jongetje is er geboren. De baby test gelijk zijn longetjes goed en wat is het fijn om hem bij zijn mama op de borst te zien.
De verloskundige vraagt hoe de baby gaat heten. Leonie en Stefan zijn daar nog niet helemaal over uit. Ze hebben twee namen in gedachte en willen graag het gezichtje van hun pasgeboren kindje zien. Ze houden de baby voor hun, zodat ze hem goed kunnen bekijken en Leonie zegt gelijk:’Levy!’ Ze kijkt Stefan aan en vraagt of hij dat ook vindt. Stefan vindt het helemaal goed en is ontzettend blij dat hij er een zoon bij heeft. Het wordt dus Levy… Jayden en Levy.. dat staat leuk!

Ook lijkt het of kleine Levy een beetje honger krijgt en begint te zoeken. Leonie wil graag borstvoeding geven en gaat proberen hem aan te leggen. Leonie hoeft daar helemaal geen moeite voor te doen want Levy weet heel goed waar hij moet wezen en pakt gelijk aan, wat een natuurtalent!

Wat genieten Stefan en Leonie van Levy en natuurlijk wordt de familie ook ingelicht. Een emotioneel moment, want wat zijn ze blij dat Levy er is.
Er is afgesproken met de moeder van Leonie dat ze Jayden van school haalt zodat hij zijn broertje kan bewonderen. Stefan en Leonie wonen in Grubbenvorst en dat is een klein half uurtje rijden naar het Maasziekenhuis Pantein in Boxmeer, dus ze moeten nog even wachten tot dat Jayden komt,  maar ze kunnen eigenlijk niet wachten.

Ondertussen worden Leonie en Levy gecontroleerd. Alles lijkt goed te gaan met Levy en dat is fijn om te horen, het is een flinke jongen van 3870 gram. Prachtig roze en een mooi bosje met haar. Fantastisch.

Rond 16.00 uur is het zover. Jayden is gearriveerd om zijn kleine broertje te bewonderen. Jayden weet alleen nog van niets. Leonie had hem verteld ze vandaag een verassing zou hebben. Toen Leonie’s moeder Jayden ophaalde dacht Jayden dat hij naar een overdekte speeltuin zou gaan. We zijn dus heel nieuwsgierig naar hoe Jayden zal gaan reageren.

En toen was het zover.. .de deur ging open en Jayden keek vol grote ogen de kamer in en ging gelijk naar zijn mama. Hij kijkt naar de baby en Leonie vertelt hem dat hij grote broer is geworden van een lief klein jongetje Levy. Jayden kijkt vol ongeloof en blijdschap. Ook komt Leonie haar moeder binnen. Een prachtig gezicht, hoe trots ze op haar dochter is en hoe blij ze is met haar kleinzoon. Eén en al liefde in deze kamer, geweldig!

Voor mij is het nu tijd om te gaan. Wat een razendsnelle bevalling was dit, maar ik heb enorm genoten van de blijdschap en liefde die er heerste. Lieve Leonie en Stefan, enorm bedankt voor jullie vertrouwen in mij en ik wens jullie heel veel geluk, liefde en gezondheid toe!